PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : خداحافظي با ويروسهاي كامپيوتري



WOLF_MAJID
Friday 25 January 2008, 10:53 AM
از هم اكنون مي*توان اميدوار بود كه در آينده*اي نزديك، ديگر اثري از ويروس*هاي كامپيوتري نخواهد بود، چون*كه بسياري از قطعات الكترونيكي آينده، از جنس ويروس*هاي واقعي خواهند بود!

پيشرفت*هايي كه زيست*شناسي مولكولي داشته*است، اين توانايي را به ما مي*دهد تا بتوانيم قطعات الكترونيكي يك كامپيوتر را به وسيله مواد آلي توليد كنيم.


به*اين*ترتيب، با افزايش فوق*العاده سرعت پردازش، كامپيوترهاي آينده در برابر انواع ويروس*ها محافظت مي*شوند.
ويروس*ها از يك پوسته تشكيل شده*اند كه درون آن مواد حياتي از جمله پروتئين*ها وجود دارد. پروتئين*ها از 21نوع اسيد* آمينه ساخته*شده*اند. پژوهش*ها نشان*داده*اند كه ١۴تا از اين اسيدهاي آمينه اين قابليت را دارند كه با كريستال*هاي نيمه هادي كه در حال حاضر مواد تشكيل*دهنده قطعات الكترونيكي هستند، تركيب شوند.
بنابراين مهندسي ژنتيك به ما كمك مي*كند تا ويروس*هايي كه اين توانايي تركيب را دارند، شناسايي و تكثير كنيم. در واقع اين قابليت تركيب در پوسته*هاي خارجي ويروس*ها ايجاد مي*شود.


به*اين ترتيب وقتي اين ويروس*هاي توليد شده در محلولي از نيمه*هادي الكتريكي مانند يك سولفيد كادميوم يا يك نيمه هادي بهتري همچون «روي» قرار گيرند، مولكول*هاي داراي «روي»، مي*توانند به*راحتي جذب ميكروارگانيزم*هاي روي پوسته ويروس شوند. بنابراين پس از ته نشين*شدن نمك نيمه هادي، توانايي كريستال*سازي اين محلول به*طور فوق*العاده*اي زياد مي*شود.


به همين دليل هم صدها نوع كريستال قوي به سرعت روي پوسته ويروس تكثير مي*شوند و پس از گذشت مدت زمان بسيار اندكي، تمام پوسته خارجي ويروس از فلزي نيمه*هادي پوشيده مي*شوند.
با گرما دادن به پوسته خارجي ويروس تركيب شده با نيمه هادي، مي*توان اين فلز نيمه هادي را آب كرده و با آن يك نيمه هادي به طول ٨٠٠ نانو متر و به قطر ۳۵ نانو متر توليد كرد كه فلزي فوق*العاده مناسب براي ساخت قطعات الكترونيكي به ويژه سخت افزار كامپيوتري است.


مهم*ترين بخش از ويروسي كه به ساختار كامپيوترها حمله مي*كند و اطلاعات را از بين مي*برد، KDS نام دارد. KDS در اصل يك لايه باريك از ويروس است كه بدنه آن را نوعي پروتئين خاص پوشانده است و در انتها و ابتداي ساختارش هم 2 نوع پروتئين ديگر وجود دارد كه آن را قدرتمند*تر كرده است. در واقع پروتئيني كه در بخش پايين اين ويروس وجود دارد، پايه*هاي فرود اين ويروس روي ساختار نرم افزاري و سخت افزاري كامپيوترهاست و توانايي چسبندگي بالايي به پوسته باكتري*ها را هم داراست.


تكنولوژي ژنتيكي به ما اين امكان را مي*دهد تا بتوانيم تغيير حالت*هايي در اين پروتئين*ها ايجاد كنيم. به همين دليل در حال حاضر اين استعداد را دارند كه از توانايي چسبندگي و تركيب با مواد ويژه*اي همچون نيمه هادي برخوردار شوند. به*طوري كه هم اكنون پايه*هاي اين ويروس از توانايي چسبندگي به كريستال*هاي مهم نيمه هادي از جمله گاليوم آرسيند(GaAs) يا اينديوم فسفات(Inph) برخوردار هستند.


اما هدف اصلي اين است كه بتوان در آينده اين ويروس*ها را به نوعي تغيير حالت داد كه اين قابليت را داشته باشند با عنصر طلا هم تركيب شوند. زيرا برخي از بخش*هاي مهم قطعات الكترونيكي به*خصوص ريزپردازنده*ها را از نيمه هادي طلا توليد مي*كنند.


به اين ترتيب نه تنها قوي*ترين ويروس*ها هم نمي*توانند اطلاعات را از بين ببرند، بلكه سرعت كاري پردازنده*ها نيز به شدت افزايش مي*يابد. از سوي ديگر تلاش مي*شود تا ترانزيستورهايي از جنس ويروس*هاي مورد نظر توليد شوند. زيرا ترانزيستورها عامل تقويت ولتاژ در مدارهاي الكترونيكي هستند و تقويت آن*ها يعني افزايش سرعت كامپيوترها.


اين ترانزيستورها تأثير مهمي در توليد كامپيوترهاي آينده دارند. درصورتي كه بتوان ويروس*هايي توليد و تكثير كرد كه در انتها و ابتداي ساختار خود از چسبندگي يا تركيب با نيمه هادي طلا برخوردار شوند يا حتي روي پوسته آن*ها نيمه هادي مهمي چون زينك وجود داشته باشد، گام مهمي براي ساخت ترانزيستورهاي قدرتمند برداشته*ايم.
براي اين منظور روشي وجود دارد كه بر اساس آن، يك قطره آب از محلول زينك سولفور آغشته به ويروس روي يك صفحه از جنس سيليسيوم كه روي آن عنصر طلا قرار گرفته است، چكانده مي*شود. پس از آن، بخش ابتدايي و انتهايي ويروس به طلا مي*چسبد و كريستال نيمه هادي زينك روي پوسته ويروس قرار مي*گيرد. در مدت زماني اندك، تمام ويروس*هاي تكثير شده با عنصر طلا پيوند مي*خورند و ارتباط برقرار مي*كنند.
به اين ترتيب در كوتاه*ترين زمان ممكن مي*توان صدها هزار ترانزيستور قدرتمند ايجاد كرد و بر همين اساس هم پردازنده*هاي پر سرعتي توليد نمود. زماني كه اين نيمه هادي*هاي تركيب شده با ويروس به وسيله الكترودهايي كه در زير آن*ها قرار دارند، به يك باتري متصل شده و الكتريسيته دريافت مي*كنند، مي*توانند همچون يك ترانزيستور عمل كرده و باعث تقويت ولتاژ در مدار شوند.


از سوي ديگر از آنجايي كه جريان*هاي ورودي به اين نيمه هادي*ها هم قابل تنظيم و كنترل هستند، بنابراين جريان خروجي از آن*ها نيز قابل كنترل است. اين ويروس*ها نه تنها در توليد نسل جديدتر ترانزيستورها به كار گرفته خواهد شد، بلكه آن*ها توانايي ساخت ذرات كوانتوم را هم دارند. ذرات كوانتوم در واقع كريستال*هاي نيمه هادي هستند كه قابليت ذخيره كردن بسياري از الكترون*ها را دارند.


كوانتوم*ها بهترين مكان براي ذخيره اطلاعات كامپيوتر*هاي ما هستند. از سوي ديگر درصورتي كه بتوان كوانتوم*ها و ويروس*ها را با يكديگر پيوند داد مي*توان آن*ها را به اندازه چند سانتي متر مربع در ساختار سخت افزاري كامپيوتر*هاي آينده جاي داد. بنابراين هر سانتي متر مربع از درايوهاي ما مي*توانند نزديك به ۴٠ گيگا بايت اطلاعات را در خود ذخيره كنند.


انتخاب و شناخت اين ويروس*ها از طريق آزمايش روي چند ويروس مختلف اتفاق نمي*افتد؛ بلكه بايد با استفاده از تغييرات ژنتيكي، ويروس*هايي توليد كرد كه توانايي تركيب يا چسبندگي با ديگر مواد را داشته باشند.
بنابراين ويروس*ها فقط از طريق تركيب با عناصر نيمه هادي استفاده شده در قطعات الكترونيكي مي*توانند ادامه حيات بدهند و اين*گونه است كه نه تنها از نفوذ ديگر ويروس*ها به داخل كامپيوتر جلوگيري مي*كنند؛ بلكه موجب قدرتمندتر شدن قطعات كامپيوتر هم شده و از همه مهم*تر با افزايش قابليت*هاي پردازنده*ها، موجب افزايش سرعت آن*ها مي*شود.


در واقع هنگامي كه ويروس موردنظر براي انجام اين پيوندها شناخته شد، بايد آن را تغيير حالت داد و سپس تكثير كرد و سپس اين ويروس آماده استفاده در ساختار قطعات الكترونيكي كامپيوترهاست. يعني نتيجه اين كار نخست، توليد ترانزيستورهايي است كه از نمونه*هاي مشابه خود، صدها بار قوي*تر بوده و قدرت تقويت كنندگي بيشتري دارند.


اكنون با پيشرفت*هايي كه در اين زمينه صورت گرفته است براي رسيدن به كامپيوترهاي آينده، راه چندان طولاني*اي در پيش نيست. اين روش الكترونيكي-ژنتيكي نه تنها نفوذ هر نوع ويروسي به كامپيوتر را غيرممكن مي*كند؛ بلكه سرعت پردازنده كامپيوتر را نيز به شدت افزايش داده و اين امكان را مي*دهد تا بتوانيم حتي هزاران گيگا بايت اطلاعات را ذخيره كنيم، چيزي كه اكنون فقط به يك آرزو شبيه است، به زودي امكان*پذير خواهد شد.