PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : گزارشی از درجا زدن دولت الكترونيكي در كشور



WOLF_MAJID
Friday 25 January 2008, 11:04 AM
[Only the registered members can see the IMG Pictures. Please Login OR Register]

ایران يكصد و هشتمين كشور جهان از نظر آمادگي براي دولت الكترونيكي است.

به گزارش «فردا» و به نقل از عصرارتباط، تحقيق اخير دايره امور تجاري و اجتماعي سازمان ملل نشان مي*دهد ايران با كسب 4067/0 امتياز در رتبه 108 قرار گرفته است تا با 10 پله سقوط نسبت به گزارش قبلي در سال 2005، حتي پايين*تر از كشورهايي چون فيجي، ارمنستان، قرقيزستان، گواتمالا و مونتنگرو قرار بگيرد.

طبق اين گزارش اگر چه امتياز كلي ايران نسبت به گزارش 2005 در زمينه آمادگي براي دولت الكترونيكي رشد ناچيزي داشته است و از 3813/0 به امتياز فعلي رسيده ولي طي دو سال اخير از شتاب ايران در زميه تحقق دولت الكترونيكي به نحو قابل توجهي كاسته شده است.

جالب آنكه اكثريت قريب به اتفاق كشورهايي هم كه ايران را در شتاب به سمت دولت الكترونيكي بر جاي گذاشته*اند كشورهايي چندان ناآشنا و دور از دسترس نيستند. به گونه*اي كه رده*بندي منطقه*اي ايران براي دولت الكترونيكي در ناحيه جنوب و مركز آسيا از رده هفتم منطقه*اي به سوم رسيده است و حالا فقط دو كشور مالديو و سري*لانكا بالاتر از ايران قرار دارند.

دلايل سقوط ايران را به صورت بسيار اجمالي مي*توان در سه شاخه جديد امتيازدهي تحقيق 2008 جست*وجو كرد كه طي آن نظام امتيازدهي به سه زيرمجموعه شامل حضور در دنياي وب، توان زيرساختي و جمعيت نيروي انساني متخصص تقسيم شده است.

چاه زيرساخت
طبق آنچه كه در گزارش بالا آمده است، پايين*ترين امتياز دولت الكترونيكي ايران مربوط به حوزه زيرساخت است كه با 175/0 امتياز پايين*تر از بخش حضور اينترنتي دولت (2570/0 امتياز) و جمعيت نيروي انساني متخصص دولت در حوزهICTه(792/0 امتياز) قرار گرفته. بخش زيرساخت اين گزارش هم به ميزان ضريب نفوذ در بخش*هايي چون اينترنت، تلفن*همراه، اينترنت پرسرعت، خطوط تلفن*ثابت و تعداد رايانه*هاي شخصي نگاه مي*كند كه با توجه به محروم بودن بخش عمده*اي از جمعيت ايران از كالاها و خدمات فوق و ضريب پايين نفوذ آنها تبديل شدن بخش زيرساخت به مهمترين پاشنه آشيل دولت الكترونيكي در ايران جاي تعجب چنداني هم ندارد.

جالب آنكه اين گزارش آمارهاي متفاوتي هم در خصوص وضعيت جامع زيرساخت دولت الكترونيكي در ايران به مفهومي كه توضيح داده شد دارد و ضرايب نفوذ هر يك از اين كالاها و خدمات را (به حالت درصد) منتشر كرده است؛ بنابراين طبق آمارهاي آن ضريب نفوذ اينترنت در ايران 54/25، ضريب*نفوذPCا 53/10، ضريب نفوذ مشتركان تلفن*همراه 19/31 و ضريب نفوذ اينترنت پرسرعت 66/0 است.

آنچه اين قسمت از گزارش دولت الكترونيكي سازمان ملل درباره ايران را جالب مي*كند اين است كه حتي سقوط 10 پله*اي رتبه ايران و پيشرفت ناچيز امتيازش در جدول آمادگي الكترونيكي جهاني نيز به لطف آمارهايي نه چندان منطبق با آمارهاي رسمي خود ايران به دست آمده است و در واقع مي*توان همين وضعيت متزلزل جهاني را هم مديون ديدگاهي بسيار «خوش*بينانه» به آمارهاي ارتباطات و فناوري اطلاعات ايران دانست. به عنوان مثال گذشته از آمار نسبتا درست ضريب نفوذ تلفن*همراه، ضريب نفوذ اينترنت در ايران حتي به اذعان خود متوليان امر از جمله خود مديرعامل شركت زيرساخت حدود 16 درصد و ضريب نفوذ رايانه*هاي رسمي (PC) كمتر از 3 درصد است. ضريب نفوذ اينترنت پرسرعت ايران هم حتي با ديدگاه روياي فعال بودن 60هزار پورت نصب شده حتي از رقم نا اميدكننده 66/0درصد كمتر است.

خدمات اندك
در يكي از مهمترين جداول جانبي اين گزارش خدماتي كه تحت عنوان دولت الكترونيكي به شهروندان ارائه مي*شود را به 5 سطح پيشرونده تقسيم كرده است كه هر سطح نشانگر بخشي از خدمات دولت به شهروندان است و نشان مي*دهد دولت الكترونيكي ايران به لحاظ خدمات جانبي و دوجانبه يعني براي مثال پرداخت قبوض، شيوه الكترونيكي چندان وضعيت اسفباري ندارد ولي به لحاظ خدمات اصلي خود دولت چون صدور مدارك بسيار ضعيف عمل كرده است.

نتيجه آنكه نبود زيرساخت مناسب چون رايانه و اينترنت در كنار ضعف خدمات قرار گرفته است تا درصد كاربري الكترونيكي مردم بسيار پايين (909/0) باشد.

از بخت خوش ايران نيز در ضعيف*ترين منطقه جهان به لحاظ آمادگي براي دولت الكترونيكي قرار گرفته كه طبق تحليل جغرافيايي سازمان ملل منطقه جنوب آسيا است.

پيشرفت معكوس
آنچه سقوط 10پله*اي ايران در فهرست جهاني آمادگي براي دولت الكترونيكي را حادتر مي*كند، كاهش چشمگير پيشرفت ايران از سال 2005 تا 2008 است چرا كه در گزارش سال 2005 سازمان ملل در همين زمينه ايران نسبت به سال 2004، 17 پله رشد پيدا كرده بود و به لطف همين رشد قابل توجه در فهرست 10 كشور صاحب اميد براي جهش از روي شكاف ديجيتالي قرار گرفته بود.طبق گزارش 2005، در آن زمان تاسيس و تثبيت سايت*هاي وزارتخانه*ها حضور و خدمات دولت الكترونيكي ايران را به نحو قابل توجهي افزايش داد بود و حتي در زمينه خدمات دوجانبه (Interactive) مانند ارائه خدمات پيگيري پرونده*ها و شكايات يا پرسش و پاسخ روي سايت*هاي وزارتي، توانسته بود كشورمان را در جايگاهي كم و بيش پيشرو در ميان كشورهاي منطقه قرار دهد. در آن گزارش سايت*هاي وزارت*هاي آموزش و پرورش، وزارت كار و امور اجتماعي، وزارت امور اقتصاد و دارايي مورد تقدير قرار گرفته بودند.ضمن آنكه سايت رياست جمهوري با آدرس President.ir بخش*هايي از گزارش را به خود اختصاص داد و تاكيد شده بود ايران حضور اوليه خود در وب را آغاز كرده و آماده برداشتن قدم بعدي است كه در گزارش 2008 به وضوح مشخص است ايران از 2005 تا كنون از برداشتن اين قدم عاجز بوده است.

حتي درصد خدمات الكترونيكي دولت طي سال*هاي 2004 تا 2005 حدودا دوبرابر شده بود (از 15 به 28 سرويس) كه از آن زمان تا كنون فقط 4 سرويس به آن اضافه شده است.