PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : Pair Gain; بن*بست اینترنت پرسرعت در ايران



nima1024
Friday 4 April 2008, 05:16 PM
اکنون بدون اين که مديران مخابراتي وقوف داشته باشند به چه ميزان و با چه توزيعي، از Pair Gain در شبکه دسترسي استفاده شده است، مي*خواهند گام*هاي بزرگي را در راستاي خدمات*رساني پيشرفته به مشترکان خود بردارند.


[Only the registered members can see the IMG Pictures. Please Login OR Register]

Pair Gain; بن*بست اینترنت پرسرعت در ايران
عباس پورخصاليان
در هر کسب*وکاري، کار مديران تصميم*گيري است اما در اغلب مديريت*هاي ما، مشاهده مي*شود که تصميم*گيري، موضوعيتي ندارد زيرا هيچ آلترناتيوي در کنار موضوع مطرح شده براي تصميم*گيري وجود خارجي ندارد و تصميم*گيري به نفي يا ايجاب آن تک موضوع مطروحه، خلاصه مي*شود! اکثر مديران نيز بر غلط بودن اين نوع تصميم*گيري*ها (ميان رد يا قبول تنها يک گزينه) معترف اند اما براي شان تصميم غلط گرفتن، بهتر از هيچ تصميمي نگرفتن است. آري به قول حافظ:
طاعت ار دست نيايد گنهي بايد کرد
در دل دوست به هر حيله، رهي بايد کرد!

ده – پانزده سال پيش، تصميم*گيري براي استفاده کلان از Pair Gain، بدون هيچ آلترناتيو و جايگزيني، گشايشي براي مديران مخابرات به وجود آورد ولي اکنون معلوم شده است که:
• يا بايد سامانه*ها و متمرکزکننده*هاي Pair Gain را جمع*آوري کنند تا راه براي توسعه DSL باز شود که به سهم خود، هزينه بر، کاربر و زمان*بر است!
• و يا بايد سرمايه*گذاري*هاي چندين ميليون دلاري روي ورود و توسعه DSL را به فراموشي بسپارند!
اما اين آغاز ماجرا است!

1- Pair Gain چيست؟
در شبکه*هاي تلفن ثابت و در بخش دسترسي يعني شبکه*اي که يک سر آن اماکن مشترکان و سر ديگر آن، مرکز تلفن است، ازPair Gain روشي براي «تافتگري» يا مالتي پلکــــينگ به منظور انتقال چند گانه سيگنال صوتي، روي يک «زوج سيم مسي تابيده به هم» است به طوري که به توان يک خط مشترک را به چندين اشتراک تلفن، متصل کرد بدون آن که مزاحمتي براي يکديگر ايجاد کنند. به عبارت ديگر به جاي تخصيص هر زوج سيم مسي به يک اشتراک تلفني، همان اتصال سيمي موجود را طوري چند برابر استفاده کرد که ديگران يا پايانه*هاي ديگر نيز بتوانند سهمي از آن داشته باشند. منظور و هدف از به کارگيري Pair Gain ، به واقع، حل موقت و سريع يک مشکل بزرگ سرويس دهي به متقاضيان جديد است و آن نيز کمبود يا نبود خط دسترسي است.

پس يا بايد به تقاضاهاي جديدي که با اين فقدان روبرو مي شوند جواب منفي داد و يا اين که بايد شبکه دسترسي را توسعه داد که کاري سنگين، هزينه بر و زمان بر است زيرا توسعه فيزيکي شبکه دسترسي نيازمند توسعه اتاق کابل، قاب*هاي انشعاب، حوضچه اصلي و حوضچه*هاي فرعي، "کافو"ها يا کابين*هاي توزيع خطوط مشترکان و کابل کشي خاکي و هوايي، تقويت پست*ها و مجاري زيرزميني است. اما Pair Gain ظرفيت شبکه موجود دسترسي را بدون اين همه کار دست*وپاگير و پرهزينه، افزايش و کسري از هزينه*هاي توسعه را به خود اختصاص مي*دهد.

سامانه Pair Gain نوعي PCM (مدوله*سازي کد پالس) است متشکل از متمرکز کننده يا چند برابرکننده که سيگنال*هاي مجزا را در يک سيگنال تجميعي واحد، يکپارچه و ترکيب مي*کند و هر يک از سيگنال*هاي مجزا را به هنگام تحويل به اشتراک مربوطه، از يکديگر جداسازي مي*کند. براي مثال اگر يک مشترک که داراي خط تلفن در حال کار است نياز به يک دور نگار (يا فکس) با شماره*اي مستقل داشته باشد اما مرکز تلفن نتواند زوج سيم مسي جديدي براي متقاضي بکشد، از يک Pair Gain که دو اتصال مشترک را يکي مي*کند مي*توان استفاده کرد.

استفاده از Pair Gain خيلي زود يعني حدود چهل – پنجاه سال پيش در اروپا شروع شد و تلقي مديريت*هاي مخابراتي از آن، کاربري موقت به عنوان مسکن و تسکين دهنده لحظه*اي بود و نه راه*حل نهايي و شفا بخش! اما وقتي که 10-15 سال پيش اين فناوري به صورتي خود کفا در کشور عرضه شد، مديران وقت شرکت*هاي مخابرات، ساده*انگارانه، در آن منجي خود را ديدند و به جاي برنامه*ريزي براي توسعه فيزيکي گران*قيمت*ترين شبکه*هاي مخابراتي يعني شبکه دسترسي، بي برنامه و بدون راهبرد، سامانه*هاي Pair Gain را سفارش دادند و وارد شبکه موجود دسترسي کردند.

2- سر کنگبيني که صفرا فزود!
اکنون بدون اين که مديران مخابراتي وقوف داشته باشند به چه ميزان و با چه توزيعي، از Pair Gain در شبکه دسترسي استفاده شده است، مي*خواهند گام*هاي بزرگي را در راستاي خدمات*رساني پيشرفته به مشترکان خود بردارند:

• آقاي وفا غفاريان مي*خواهد ACS را براي عرضه Video-On-Demand روي خطوط مشترکان بگذارد و آن را يکي از جالب*ترين و اولي*ترين کارهاي خود مي*داند اما اين کار با وجود Pair Gain نشدني است!
• آقاي سليماني ( وزير) مي*خواهد شبکه نسل آتي (NGN) و خدمات شبکه هوشمند (IN ) را به عنوان «وزارت آينده» (!) کليد بزند، بي*توجه به اين که روي Pair Gain هيچ خدمات ارزش افزوده*اي را نمي*توان عرضه کرد!
• شرکت*هاي دولتي مخابرات و شرکت*هاي PAP سرمايه*گذاري*هايي ميليارد توماني براي عرضه DSL کرده*اند بي آن که اشراف داشته باشند، به چند درصد از مشترکان به علت Pair Gain پاسخ منفي خواهند داد.
• سازمان تنظيم مقررات و ارتباطات راديويي، ميلياردها تومان از بهره*برداران و فراهم آوران خدمات PAP مي*گيرد و گرفته است بي آن که از قبل آگاهي از موانع موجود داشته باشد و موانع را از پيش پاي شرکت*هاي PAP و مشترکان بردارد.
• مشترکان نيز در انتهاي خط، خط خطي مي*شوند چون با يکي از شرکت*هاي PAP قرارداد امضاء مي*کنند و پس از يکي دو هفته با خبر مي*شوند که به علت وجود Pair Gain روي خط*شان نمي*توانند از «اينترنت پرسرعت» بهره*مند بشوند!
• مديران مراکز تلفن و کارکنان امور مشترکين اين مراکز نيز نامه*هايي را از متقاضيان DSL دريافت مي*کنند که «PCM موجود روي خط ما را حذف کنيد و سيم مسي را به اشتراک ما تخصيص دهيد» اما گاهي دستشان بسته است و نمي*توانند کاري کنند جز جابجايي Pair Gain ولي سر آخر چه؟
استفاده بي*رويه و بي*برنامه آن هم به صورت کلان از Pair Gain ، دست همه را بسته است.

3- چه بايد کرد؟
بديهي است: بايد Pair Gain در اکثر موارد بر چيده شود اما در کدام برنامه پنج ساله، پروژه برچيدن Pair Gain ديده شده است؟
وانگهي در نيمه شب خصوصي*سازي؟ بيدار شدن و با مشکلي جديد دست و پنجه نرم کردن، نيز کار عاقلانه*اي نيست! پس چه بايد کرد:
ساختن و سوختن!؟ به اميد آن که مديران آتي، فکري عاجل کنند.

منبع : ترند نیوز